Durban

In johanesburg was iedereen zowat aan het flippen dat ik naar Durban ging. Man, you gotta be carefull overthere. Durban is a lot more dangerous than Johanesburg. Blijkbaar zou Durban het Schaarbeek van SA zijn. Vol nieuwsgierigheid trok ik dus gisteren ochtend naar de luchthaven.

Ik was wel nog altijd een beetje teleurgesteld over het nachtleven in Johanesburg of liever het gebrek daaraan, ook door het feit dat Brazilië met heel veel geluk pas in de 89-e minuut tegen SA gescoord heeft en natuurlijk door de dood van the king of pop.

Anyway na een, gelukkig korte, crappy vlucht waarbij de piloot precies niet kon beslissen of hij vooruit zouvliegen zich eerder zijwaarts zou laten zweven op de sterke wind ben ik geland in Duban. Als een goede toerist ging ik naar de infostand om mijn hotel en vervoer te regelen. Daar een plaatselijke dame, die haar job uitoefende met de welbekende Afrikaanse overgave en inzet deed haar best op een limburgse spreeksnelheid me te overtuigen dat ze eigenlijk niet de job van haar leven deed. Ik probeer haar te overtuigen dat ik vertrouw op haar stadskennis om mij een hotel te vinden midden in "the action". Ze haalt een kaart van Durban boven en vraagt me: Sir, where you wanna be? I don't know, never been here in mij life, just put me where the party is. Sir, i don't know any hotel named "the party" but here is the list of all hotels please choose one! Ooit eens een hotel moeten kiezen uit een lijst met 300 namen op waarbij je niet weet, waar ze zich bevinden, hoeveel ze vragen en hoe het eruitziet daar? Een naam viel me op, the City Lodge, van dezelfde groep als het het hotel waar ik in Johansburg verbleef. Niet duur, proper, in een woord: perfect voor mij! Is this one in the touristic area, vraag ik haar. Eigenlijk wilde ik weten of het niet midden in de ghetto (townships) was maar wilde niet overkomen als een westers jeanet. Ze kijkt me aan met een weinig intelligente blik zonder te antwoorden dus besloot ik maar te passen voor haar hulp en zelf mijn plan te trekken. Gebeld, gereserveerd, shuttle gepakt naar het hotel, geen spijt van gehad. Het was heel proper, deftig en betaalbaar.

Uit Johanesburg wist ik nog dat het sociaal leven in de steden in de malls gebeurt omdat ze heel sterk beveiligd zijn. Dus begaf ik me met een "taxi" naar de grootse plaatselijke mall : The Gateway.

The Gateway is niet alleen de grootste plaatselijke mall maar de grootste van heel Afrika. Met zijn duidenden winkels, 18 cinema's, honderden restaurantjes, het was echt wow! Ik heb gigantische malls gezien in Amerika en Canada maar moet zeggen dat ze niet konden tippen aan The Gateway. Niet alleen groot maar ook de sfeer die er heerste was super. De mix van big city life met vakantie aan de côte d'azur was voor mij perfect. Dan wist ik direct: hier zou ik kunnen leven! Na enkele uren rondlopen in de mall en wat extra warme kleren gekocht te hebben plus wat souvenirs voor in België ben ik terug naar buiten gegaan. Wat al prachtig was bij het binnenkomen was nu nog 1000x prachtiger. De lichtreclames, de restaurantjes,the pubs, de rondhangende jongeren, de meeste van indische origine die om te mooist gekleed en om ter coolst handelend indruk proberen te maken op the opposite sex, de fonteinen, de pubs met de buitensmijters die netjes iedereen op een rijtje uitlijnen voor het binnengaan. Onveilig? Niks van! Voor mij was dat het dichtste dat ik kon komen bij the perfect place to live op aarde. Euforisch en heel entousiast wilde ik meer zien van Durban, als de rest ook zo was dan zou ik hier blijven plakken voor de rest van de vakantie en the girls het alleen laten uitvechten met de modder en de beestjes in de natuur.

Terug naar het hotel, en van daar op aanraden van mensen die ik gesproken had naar het strand. De zon gaat hier rond 18u ten onder dus tegen ik op het strand was was het al goed donker. Het was ongeveer een 10 min wandelen van het hotel naar het strand en het leek me niet minder veilig dan wandelen in een Spaanse vakantiebestemming. Op het strand heerste dezelfde vakantiesfeer. Mooi verlichte restaurantjes, de verlaten stranden, het geluid van de zee, een overwelming van grillgeuren. Super. Na een zeer aangename wandeling langs het strand heb ik een taxi genomen naar het uitgangsleven van Durban: Floridastreet!

De taxichaufeur die ik ergens in half comateuse toestand aantrof aan een hotel in zijn auto was bereid om mij er naartoe te brengen.

Hij scheurde door de straten als een bezeten volledig in contrast met zijn verkrampte half slapende houding. Man are you allright, you seem like a little tired, vroeg ik hem, laten we hemvoor het gemak Apu noemen. Yes i'm all right sir, antwoordde hij met een vertrouwd Indisch accent. I just got out of the hospital this evening, sir. Ooh , like that! Net wanneer ik dacht dat hij ergens iets verkeerds gegeten zou hebben zei hij: I just had five cardiac arrests yesterday. By moments i don't know where I am and I hardly can see a thing. Zijn snelheid leek plots veel hoger dan ervoor maar zonder kleerscheuren heeft hij mij van de ene club naar de andere gebracht in wat een geslaagde avond zou worden.

Vanmorgen moest ik mijn hotelkamer verlaten om mij naar het hotel te begeven waar ik later vandaag the girls and the chickies zou ontmoeten: The happy hippo. Apu die ondertussen zowat mijn vaste chauffeur geworden is bracht me ernaartoe. Mijn eerste indruk van The happy Hippo was : wow rekenen ze hiervoor in België 150€ per nacht? Het doet me veel denken aan een soort verlaten fabriekspand. Het is precies een gemeenschap van rijke blanke papa's kindjes die volgens hun alternatieve levensstijl back to the roots willen. Precies of ze beschaamd zijn omdat ze in het rijke westen geboren zijn en uit solidariteit met de armere werelddelen voor een sobere levensstijl kiezen. De enorme rust binnen viel me op maar deze rust was ook van zeer korte duur. Als een wervelwind aangedreven door mijn hyperactiviteit ben ik op enkele minuten tijd een paar keer van boven naar beneden geraasd,vragen stellende aan iedereen en over van alles en wat voor mijn komst een oase van rust was om te vormen tot een hechtische plaats. Op geen tijd hadden de meeste van deze rustige blanke rijke luitjes, die ik voor het gemak "the valium people" ga noemen, de gemeenschappelijke plaatsen verlaten om te vluchten naar hun kamer om zo hun rust terug te vinden.

Dicht bij de Happy Hippo bevindt zich Ushaka world, een soort Bouwdewijnpark.Ik had totaal geen zin om dolfijnen te zien of binnen te zitten en wilde gewoon wat op het strand liggen in de zon en misschien wat zwemmen in de zee. Om op het strand te geraken moest is door Ushaka village waarbij is echt aangenaam verrast werd. Echt heel rustig maar tegelijk zeer toeristisch. Een combinatie van disney land met een canarische markt. Daar nog een ubercoole zwemshort gekocht en mij naar het strand begeven. Wat op het strand liggen bruinen, een beetje gezwommen in de zee en dan terug naar het hotel, wachten op de meisjes en nog een entry doen op de blog.

Morgen trekken we met de truck de natuur in en ik ben benieuwd wat het zal geven. Ik zal Durban missen, dat is zeker!

Onder het motto "malariapillen zijn voor jeanetten" ben ik uit België vertrokken met slechts één doosje immodium in plaats van een hele apotheek dure malariapillen en preventieve antibiotica voor just in case. Ah ja, mijn dafalgans met codeïne niet vergeten natuurlijk. Wouldn' wanna go anywhere without them!

Tot binnenkort!