Heyhey!!!
Ier opnieuw met nele!
Ik heb nu veeltijd om te vertellen aangezien we nu een 9uur durende rit voor deboeg hebben van durban naar cintsa. Dankzij milans pckan iknu opmijn gemak eens typen wat lies en ik zoal hebben meegemaakt tijdens onze eerste week in afrika!
Kzal beginnen bij het begin é!
De vlucht ging goed, ikzat er wat mee in, maar dat ging héél vlot! Het vliegtuig was zo groot, het had zelf twee verdiepingen! Behalve dat lies zot werd van de afrikaanse vrouw naast haar die voortdurend in haar peroonlijke ruimte kwam, was het een aangename vlucht. Bij deze bedankt voor jullie toffe tekstjes!!!!
Natuurlijk toen we geland waren begon de miserie, wij maar wachtenop onze baggage tot het mij opvieldat wij de enigen waren die daar nog stonden, samen met nog een ander groepje van vier, ook belgen.onze baggage was achtergebleven in londen, die hadden al telefonisch contact gehad met jo’burg;ze zouden onze baggage op de volgende vlucht zetten en die kwam dezelfde dag nog aan.
In afrika gaat alles redelijk traag en we moesten dus een hele tijd wachten tot al hetpapierwerk inorde was.hierdoor hebben we natuurlijk onze taxichauffeur gemist, na een tijdje onderhandelen met het taxibedrijf was hetoké datde chauffeur ons opnieuw zou komen halen;wij staan daar dus te wachten en te wachten, geen chauffeur.een hele tijd later belthet bedrijf om te vragen waarom weniet opde afgesproken plaats zijn, maar we waren er wel!!!de taxich feur had me al aangesproken en gevraagd of ik mendez was, ik haddus nee gezegd;maar hij bedoelde maddens :s. Hij was echt niet wel gezind dat hij zo lang had moeten zoeken maar toen we aangekomen waren in de lodge en we zijn fooi gaven was ons alles vergeven ;).
In de lodge was iedereen vriendelijk en zagen we ook enkele van onze reisgenoten;de bazin verzekerde ons dat ze ons zou helpen met onze baggage.de lodge was zeermooi! Gelukkig stonden er bedden in de tent met dekens, want anders hadden we wel een probleem! De zwiterse meisjes, miaen dragana waren zo vriendelijk om ons te laten douchen in hun huisje en we mochten hun handdoeken gebruiken en hun zaklamp meenemen naar de tent.
De volgende dag met goede moed vertrokken naar het kruger;en met alsbaggage elk 1handdoek die we mochten gebruiken van de lodge.
Onderweg stopten weaan de blyde river canyon, echt héééééél mooi!!!terwijl we daar rondkeken kwam lyn, de tourleidster, ons vertellen dat onze baggage aangekomen was in de lodge waar we geslapen waren! Oef, hij is toch al in afrika!!!we zouden hem die avond krijgen maar dat was dus niet het geval.
Toen we aankwamen in het krugerpark deden we een game drive richtring kamping.al vlug zzagen we enkele dieren: giraf, zebra, impala... maar toen vertelde een andere chauffeur ons dat er wat verder een luipaard gezien was, wat zeldzaam is; de plaats was niet moeilijk te vinden want er stonden10tallen auto’s. Het enige wat we zagen was een dode impala(een hert) in een boom en een gier die rond de boom cirkelde; de gier vloog weg en kwam later terug met nog 2 andere gieren; ze cirkelden rond de boom met de impala en zo dwongen ze het luipaard om terug in de boom te klimmen om zijn prooi te beschermen, héélmooi om te zien!
Die avond sliepen we opnieuw in onze kleren die we al sinds 3 dagen en nu de 3de nacht aanhadden.
De volgende dag reden we door het kruger naar de volgende kampplaats en zagen we nog verschillende dieren waaronder leeuwen die op de weg lagen,olifanten die vlak naast onze auto stonden, en apen die elkaar héél graag zagen. ‘S avonds toen we klaar waren met onze tenten op te zetten riep ken, de tourleider, ons en zei dat de witte pickup die aankwam onze baggage bracht!!!! YES!!!!
De dag erop vertokken we alweer vroeg naar swaziland.langs de weg zijn wegestopt om een lokale markt te bezoeken, eigenlijk speciaalvoor mij omdat het geplande bezoek aan de kaarsenfabriekniet doorging...lief é?! Twas echt leuk om daar rond te lopen, als enige blanke. De mensen zijn hier zo vriendelijk! Iedereen zwaait als passeert en overal vraagt iedereen hoe het met je gaat. Bv als je inkopen doet is het normaaldat je een praatje voert met de vrouw aan de kassa, heel wat anders dan de gefrustreerde belgen ;).
Aandat weaangekomen waren in het kamp zijn we nog op een game walk geweest, we wandelden om een tiental meter van neushoorns en nijlpaarden, spannend moetiktoegeven.om de campingplaats stond geen omheining en de wilde dieren konden dus over de kampplaats wandelen, we hadden daar als huisdier een struisvogel, op de vorige kampplaats waren het apen die de hele tijd ons eten kwamen stelen. ‘Savonds was er een traditionele dans rond het kampvuur, echt prachtig!
Hier moesten lies en ik douchen met een olielamp tussen onze douches en met de deur open, want er was geen elektriciteit, het echte afrikaanse leven, jaja, met koud water!
De volgende dag vertrokken we naar mozambique, dat was op 24 juni. Onderweg zag ik veel kinderen die alleen rondwandelden in the middle of nowhere, zonder volwassenen, héél raar.
Aan de grens moesten lies en ik geen visum meer kopen aangezien we dit al hadden, maar toch moesten we 17 rand betalen, die waarschijnlijk recht in die man zijn zakken ging, want toen ik vroeg waarom ik dit betaalde was het een onduidelijk antwoord, als kers op de taart vertelde de man me dat hij me nog geld verschuldigd was want hij kon niet terug geven :, alleen in afrika!!!
Toen we de grens overwaren moesten we ALLES overladen in een leger pickup, en dan vanboven op onze baggage gaan zitten, cool e?! Dan reden we een uurlang over zandweggetjes vanboven op onze baggage!!! twas zalig!!! echt!!! na aankomst hebben we vlug nog een duik in de indische oceaan genomen, zeer warm was het!!! het nadeel hier is dat het zeer vroeg donker is, rond 5
17.30uur, begint het al donker te worden.
De volgende dag zijn we met een speedboot de indische oceaan op geweest, dit was ook weer een avontuur op zich! We konden snorkelen midden in de oceaan, dat vond ik wel creepy!!!! wanneer ik onder me keek in het water zag ik gewoon niks, de man had ons gedropt,echt gedroptwant de boot was ver weg gevaren, waar geen koraal was. Daar hang je dan in het midden van de oceaan, iedereen drijft uit elkaar door de golven, echt raar. Toen ik een man hoorde zeggen dat hij een shark gezien had, kon ik niet hard genoeg zwaaien naar de boot dat hij mij moest komen halen!!!! echt!!! dus geen mooie vissen of koralen gzien! Later bleek ook dat er echt een haai in de buurt was, aangezien dat er niet ver van ons 1 gekwetste dolfijn gezien was, die was hoogstwaarschijnlijk aangevallen door een haai en kon nietmeer mee met zijn groep...brrrrrrrr. Lies is dan nog gewond geraakt toen ze haar optrokken in de boot, een schaafwonde op haar buik....
Nadat we dan een tijdje op het strand vertroefd hadden zijn we metdegroep naar het echte authentieke dorpje geweest die we gisteren gepasseerd waren!!! twas echt geen toeristisch dorp é, ma een echt lokaal dorpje!! Zalig é!!! ballonnen uitdelen aan de kinderen en praten met de mensen! Er was ook een vrouw, een blanke, die daar 6maand geleden een baby van 1dag oud in de struiken had gevonden! Ze verbleef daar nu tot de adoptie inorde was.
‘S svonds nogeen laatste duik in de zee en wat strandvoetbal.
‘Smorgens ben ik vroeg opgestaan om de prachtige zonsopgang te zien aan het strand!echt mooi! Dan moesten we terugop de pickup naar de grens en dan richting st lucia. Die dag hebben we praktisch de hele dag in de auto gezeten. De volgende morgen, dat was dan gisteren, ging de groep op boot tocht en besloten lies en ik om het stadje te bezoeken. Daarna richting durban.hier was er toch een kleine cultuurshock voor mij.een hele vuile stad, met overal tralies en prikkeldraad, een indringende geur. Zwarte mensen overal!!! kappersop straat, en ja, zelfs een biljarttafel op straat!!!
Toen we aankwamen in de hostel kon ons gelukniet op:bedden!!!! en een eigen douche en wc!!! we zochten milan, want de vrouw zei dat er beneden iets op ons wachtte, en tot mijn grote verrrassing was het een fax!!! dank u filip en martine en simon en ellen en pieten en brecht!!! twas leuk!!!
Dan zijn we met de groepnaar het strand geweest; ik moet zeggen dat het de eerste maal was dat ik me onveilig voelde. De mensen waren niet vriendelijk, ze klitten in groepen samen en keken raar.
Ook zagen we een grote groep mensen, waaronder ook politie, staren naar de zee.het bleek dat er 2 personen aan het verdrinken waren en niemand die iets deed. De politie was gewoon aan het kijken...
Dan zijn we nog met de groep iets gaan eten, twas gezellig.behalve mss de show met overdreven geacteerde personages, die was er teveel aan ;).
Voilaz zi, nu zijn jullie op de hoogte van onze reis enikheb me weer een uurtje kunnen bezig houden zi!!!
Vele groetjes en tot de volgenden!!!! xxx
zondag 28 juni 2009
zaterdag 27 juni 2009
aangekomen durban
heyhey, ier met nele,
nu veilig en wel op hotelkamer in durban en dus zal er waarschijnlijk zal er deze keer geen rat paseren wanneer ik aan het typen ben!
alles gaat goed met ons! de baggage is goed aangekomen, we zijn reeds in saziland en mozambique geweest, héél leuk! in mozambique reden we in de laadbak van een pickup bovenop onze baggage, apen kwamen on vergezellen tijdens het eten, we hadden als huisdier een struisvogel. we stonden op ong 10 meter van neushoorns en nijlpaarden...kortom we hadden al een zeetine merci vo de leuke tijd!!!! te veel gedaan om op te noemen,het hoogte punt was toch wel het bezoek aan het primitieve dorp in mozambique!!!! echt een authentiek dorpje met zeer vriendelijk bevolking!!!!!
nu zijn we in durban, de eerste maal lang in een grote stad, nu kan de cultuurshock wel beginnen!!!
allé,kgaaj laten want ik weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen met vertellen, maar alles is oke! en onze kleren worden gewassen vandaag,dus morgen zullen we weer goe ruikn ook ;)
en filip en maritine bedankt voor de fax!!! twas een echte verrassing!!!!
bye bye iedereen, normaal hoor je me wel vaker want milan heeft nootbook met internet die bereikt heeft tot in de jungle, goe é?!!!! groetjes
Dag iedereen,
Hier Lies,
Ik heb net een warme douche genomen en tot mijn grote vreugde hebben we vanavond een bed om in te slapen!!
De laatste week is er een geweest met heel veel indrukken en avonturen. We hebben de dierenparken en de natuur voor een dagje verlaten en moeten nu weer de drukke stad gewend worden.
Mozambique was echt prachtig! Er waren wel veel muggen en de nachten zijn er koud. Ik heb mezelf een afrikaanse winterjas aangeschaft...
Het is hier soms moeilijk om bereikbaar te zijn via gsm en internet, sorry daarvoor. Blijven proberen, zou ik zeggen. Je moet wel weten dat we rond 22u meestal al gaan slapen (de dagen beginnen hier onmenselijk vroeg). Milan is hier nu met een volledig media-park, misschien moet het nu wel beter gaan.
We gaan nu met de groep gaan eten, het is tevens verwelkoming van Milan en jammer genoeg afscheid van onze Australische vrienden. Daarna gaan we waarschijnlijk nog een stapje in de wereld van Durban zetten.
groetjes en dikke zoen aan iedereen!
Lies
nu veilig en wel op hotelkamer in durban en dus zal er waarschijnlijk zal er deze keer geen rat paseren wanneer ik aan het typen ben!
alles gaat goed met ons! de baggage is goed aangekomen, we zijn reeds in saziland en mozambique geweest, héél leuk! in mozambique reden we in de laadbak van een pickup bovenop onze baggage, apen kwamen on vergezellen tijdens het eten, we hadden als huisdier een struisvogel. we stonden op ong 10 meter van neushoorns en nijlpaarden...kortom we hadden al een zeetine merci vo de leuke tijd!!!! te veel gedaan om op te noemen,het hoogte punt was toch wel het bezoek aan het primitieve dorp in mozambique!!!! echt een authentiek dorpje met zeer vriendelijk bevolking!!!!!
nu zijn we in durban, de eerste maal lang in een grote stad, nu kan de cultuurshock wel beginnen!!!
allé,kgaaj laten want ik weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen met vertellen, maar alles is oke! en onze kleren worden gewassen vandaag,dus morgen zullen we weer goe ruikn ook ;)
en filip en maritine bedankt voor de fax!!! twas een echte verrassing!!!!
bye bye iedereen, normaal hoor je me wel vaker want milan heeft nootbook met internet die bereikt heeft tot in de jungle, goe é?!!!! groetjes
Dag iedereen,
Hier Lies,
Ik heb net een warme douche genomen en tot mijn grote vreugde hebben we vanavond een bed om in te slapen!!
De laatste week is er een geweest met heel veel indrukken en avonturen. We hebben de dierenparken en de natuur voor een dagje verlaten en moeten nu weer de drukke stad gewend worden.
Mozambique was echt prachtig! Er waren wel veel muggen en de nachten zijn er koud. Ik heb mezelf een afrikaanse winterjas aangeschaft...
Het is hier soms moeilijk om bereikbaar te zijn via gsm en internet, sorry daarvoor. Blijven proberen, zou ik zeggen. Je moet wel weten dat we rond 22u meestal al gaan slapen (de dagen beginnen hier onmenselijk vroeg). Milan is hier nu met een volledig media-park, misschien moet het nu wel beter gaan.
We gaan nu met de groep gaan eten, het is tevens verwelkoming van Milan en jammer genoeg afscheid van onze Australische vrienden. Daarna gaan we waarschijnlijk nog een stapje in de wereld van Durban zetten.
groetjes en dikke zoen aan iedereen!
Lies
Durban
In johanesburg was iedereen zowat aan het flippen dat ik naar Durban ging. Man, you gotta be carefull overthere. Durban is a lot more dangerous than Johanesburg. Blijkbaar zou Durban het Schaarbeek van SA zijn. Vol nieuwsgierigheid trok ik dus gisteren ochtend naar de luchthaven.
Ik was wel nog altijd een beetje teleurgesteld over het nachtleven in Johanesburg of liever het gebrek daaraan, ook door het feit dat Brazilië met heel veel geluk pas in de 89-e minuut tegen SA gescoord heeft en natuurlijk door de dood van the king of pop.
Anyway na een, gelukkig korte, crappy vlucht waarbij de piloot precies niet kon beslissen of hij vooruit zouvliegen zich eerder zijwaarts zou laten zweven op de sterke wind ben ik geland in Duban. Als een goede toerist ging ik naar de infostand om mijn hotel en vervoer te regelen. Daar een plaatselijke dame, die haar job uitoefende met de welbekende Afrikaanse overgave en inzet deed haar best op een limburgse spreeksnelheid me te overtuigen dat ze eigenlijk niet de job van haar leven deed. Ik probeer haar te overtuigen dat ik vertrouw op haar stadskennis om mij een hotel te vinden midden in "the action". Ze haalt een kaart van Durban boven en vraagt me: Sir, where you wanna be? I don't know, never been here in mij life, just put me where the party is. Sir, i don't know any hotel named "the party" but here is the list of all hotels please choose one! Ooit eens een hotel moeten kiezen uit een lijst met 300 namen op waarbij je niet weet, waar ze zich bevinden, hoeveel ze vragen en hoe het eruitziet daar? Een naam viel me op, the City Lodge, van dezelfde groep als het het hotel waar ik in Johansburg verbleef. Niet duur, proper, in een woord: perfect voor mij! Is this one in the touristic area, vraag ik haar. Eigenlijk wilde ik weten of het niet midden in de ghetto (townships) was maar wilde niet overkomen als een westers jeanet. Ze kijkt me aan met een weinig intelligente blik zonder te antwoorden dus besloot ik maar te passen voor haar hulp en zelf mijn plan te trekken. Gebeld, gereserveerd, shuttle gepakt naar het hotel, geen spijt van gehad. Het was heel proper, deftig en betaalbaar.
Uit Johanesburg wist ik nog dat het sociaal leven in de steden in de malls gebeurt omdat ze heel sterk beveiligd zijn. Dus begaf ik me met een "taxi" naar de grootse plaatselijke mall : The Gateway.
The Gateway is niet alleen de grootste plaatselijke mall maar de grootste van heel Afrika. Met zijn duidenden winkels, 18 cinema's, honderden restaurantjes, het was echt wow! Ik heb gigantische malls gezien in Amerika en Canada maar moet zeggen dat ze niet konden tippen aan The Gateway. Niet alleen groot maar ook de sfeer die er heerste was super. De mix van big city life met vakantie aan de côte d'azur was voor mij perfect. Dan wist ik direct: hier zou ik kunnen leven! Na enkele uren rondlopen in de mall en wat extra warme kleren gekocht te hebben plus wat souvenirs voor in België ben ik terug naar buiten gegaan. Wat al prachtig was bij het binnenkomen was nu nog 1000x prachtiger. De lichtreclames, de restaurantjes,the pubs, de rondhangende jongeren, de meeste van indische origine die om te mooist gekleed en om ter coolst handelend indruk proberen te maken op the opposite sex, de fonteinen, de pubs met de buitensmijters die netjes iedereen op een rijtje uitlijnen voor het binnengaan. Onveilig? Niks van! Voor mij was dat het dichtste dat ik kon komen bij the perfect place to live op aarde. Euforisch en heel entousiast wilde ik meer zien van Durban, als de rest ook zo was dan zou ik hier blijven plakken voor de rest van de vakantie en the girls het alleen laten uitvechten met de modder en de beestjes in de natuur.
Terug naar het hotel, en van daar op aanraden van mensen die ik gesproken had naar het strand. De zon gaat hier rond 18u ten onder dus tegen ik op het strand was was het al goed donker. Het was ongeveer een 10 min wandelen van het hotel naar het strand en het leek me niet minder veilig dan wandelen in een Spaanse vakantiebestemming. Op het strand heerste dezelfde vakantiesfeer. Mooi verlichte restaurantjes, de verlaten stranden, het geluid van de zee, een overwelming van grillgeuren. Super. Na een zeer aangename wandeling langs het strand heb ik een taxi genomen naar het uitgangsleven van Durban: Floridastreet!
De taxichaufeur die ik ergens in half comateuse toestand aantrof aan een hotel in zijn auto was bereid om mij er naartoe te brengen.
Hij scheurde door de straten als een bezeten volledig in contrast met zijn verkrampte half slapende houding. Man are you allright, you seem like a little tired, vroeg ik hem, laten we hemvoor het gemak Apu noemen. Yes i'm all right sir, antwoordde hij met een vertrouwd Indisch accent. I just got out of the hospital this evening, sir. Ooh , like that! Net wanneer ik dacht dat hij ergens iets verkeerds gegeten zou hebben zei hij: I just had five cardiac arrests yesterday. By moments i don't know where I am and I hardly can see a thing. Zijn snelheid leek plots veel hoger dan ervoor maar zonder kleerscheuren heeft hij mij van de ene club naar de andere gebracht in wat een geslaagde avond zou worden.
Vanmorgen moest ik mijn hotelkamer verlaten om mij naar het hotel te begeven waar ik later vandaag the girls and the chickies zou ontmoeten: The happy hippo. Apu die ondertussen zowat mijn vaste chauffeur geworden is bracht me ernaartoe. Mijn eerste indruk van The happy Hippo was : wow rekenen ze hiervoor in België 150€ per nacht? Het doet me veel denken aan een soort verlaten fabriekspand. Het is precies een gemeenschap van rijke blanke papa's kindjes die volgens hun alternatieve levensstijl back to the roots willen. Precies of ze beschaamd zijn omdat ze in het rijke westen geboren zijn en uit solidariteit met de armere werelddelen voor een sobere levensstijl kiezen. De enorme rust binnen viel me op maar deze rust was ook van zeer korte duur. Als een wervelwind aangedreven door mijn hyperactiviteit ben ik op enkele minuten tijd een paar keer van boven naar beneden geraasd,vragen stellende aan iedereen en over van alles en wat voor mijn komst een oase van rust was om te vormen tot een hechtische plaats. Op geen tijd hadden de meeste van deze rustige blanke rijke luitjes, die ik voor het gemak "the valium people" ga noemen, de gemeenschappelijke plaatsen verlaten om te vluchten naar hun kamer om zo hun rust terug te vinden.
Dicht bij de Happy Hippo bevindt zich Ushaka world, een soort Bouwdewijnpark.Ik had totaal geen zin om dolfijnen te zien of binnen te zitten en wilde gewoon wat op het strand liggen in de zon en misschien wat zwemmen in de zee. Om op het strand te geraken moest is door Ushaka village waarbij is echt aangenaam verrast werd. Echt heel rustig maar tegelijk zeer toeristisch. Een combinatie van disney land met een canarische markt. Daar nog een ubercoole zwemshort gekocht en mij naar het strand begeven. Wat op het strand liggen bruinen, een beetje gezwommen in de zee en dan terug naar het hotel, wachten op de meisjes en nog een entry doen op de blog.
Morgen trekken we met de truck de natuur in en ik ben benieuwd wat het zal geven. Ik zal Durban missen, dat is zeker!
Onder het motto "malariapillen zijn voor jeanetten" ben ik uit België vertrokken met slechts één doosje immodium in plaats van een hele apotheek dure malariapillen en preventieve antibiotica voor just in case. Ah ja, mijn dafalgans met codeïne niet vergeten natuurlijk. Wouldn' wanna go anywhere without them!
Tot binnenkort!
donderdag 25 juni 2009
Johanesburg
Na mijn avonturen in Heatrow ben ik uiteindelijk op mijn vliegtuig naar Johanesburg geraakt voor een vlucht van 11 uren. Daarvan heb ik een groot deel, zo'n 7 uur, comateus geslapen waardoor deze vlucht niet lastiger was dan een heenreis Allicante.
Aangekomen in Johanesburg word ik al geconfronteerd met de harde realiteit. Winter in Afrika is nog altijd winter. Duhh! Wilt zeggen max 14 graden tegen de middag. Wie was het nu weer die beweerde dat het hot was overdag? Wie vroeg me om extra zonnecreme mee te brengen? Maar geen probleem, i'm used to it.
Als een echte city-tourist zorg ik op de luchthaven voor een hotel in de "cool part of the city". Veel cool was er daar niet aan maar straks meer daarover. Met de shuttle (? eigenlijk een taxi) daarnaartoe voor een rit van een half uurtje. Halverwege krijgt de chauffeur een telefoon met de vraag of hij terug naar de luchthaven wilt terugkeren om een extra passagier mee te nemen. Are you in a hurry sir? ik: Hurry? Man this is Africa! No such thing as hurry! Hij keert dus terug naar de luchthaven en daar pikt hij de extra passagier op. Spijt had ik er zeker niet van. Het werd een zeer aangename blonde jonge dame van zuidafrikaanse origine die me gedurende deze rit heel veel over ZA bijgebracht heeft. Ik werd ook heel vriendelijk uitgenodigd voor een party morgen avond en ik kan haar geen ongelijk geven maar ik heb even vriendelijk geweigerd.
Johanesburg hadden ze evengoed paranoia city kunnen noemen. Onveiligheidsgevoel in schaarbeek of borgerhout? Hier lachen ze daarmee. Rond elk gebouw is een een hoge muur met prikkeldraad of en electrische draden plus enkele security mensen aan de deur. Bank? Beveligd! Shoppingcenter? Beveiligd! Privé woning? Beveiligd! Openbaar toilet? Beveiligd! En ik heb het dan niet eens over de mindere kanten van de stad. Kortom: niemand durft hier nog op straat te lopen. Of toch niet de mensen die zich een auto kunnen veroorloven. De anderen hebben in theorie niks te vrezen of te verliezen. Ik zou natuurlijk mezelf niet zijn moest ik me niet proberen te bewijzen door wel te voet rond te lopen. Als een echte toerist, met mij linnen hemd, rugzak op de rug ben ik naar een naburig mall gestapt om daar een broodje te eten. Onderweg kreeg ik van de passerende chauffeurs naargelang hun ras, blikken van misprijzen, hilariteit of medelijden. Niks van aangetrokken, heen en weer doorgestapt, enkele bedelaars voorbij gepasseerd en niks tegengekomen. Onveiligheidsgevoel zegt u?
Verder nog het apartheidsmuseum bezocht en nog een plaatselijke super grote mall, beiden heel streng beveiligd uiteraard naar goede zuid afrikaanse gewoonte. In de mall groot tumult op een bepaald moment, schreeuwende tienermeisjes die neigen flauw te vallen rond een groepje kleerkasten die blijkbaar een of andere bekende persoon moesten beschermen. Eenmaal binnen een straal 3 meter kon ik zien dat het niet zomaar een of andere bekend persoon was maar niemand minder dan R KELLY. Respect! R Kelly in Zuid Afrika? Que ? Zal misschien voor de confederation cup zijn. Over de confederation cup gesproken, ik heb nog krapmachtig geprobeerd een ticket te bemachtigen voor de match van vanavond: Brazilie - Zuid Afrika maar het is me niet gelukt. Het wordt dus op de hotelkamer kijken. Hotel, TV, warme douche 'smorgens. Ik mag er niet aan denken dat de meisjes nu ergens in de brousse slapen in tenten zonder enige vorm van comfort. :)
Verrast was ik ook om te zien dat om 18u30 alle winkels sluiten, iedereen naar huis vlucht en volgens horen zeggen wordt de city eigendom van de minder goed bedoelende medemensen.
Ik zal het misschien nooit te weten komen want ik heb de talrijke adviezen gevolgd en me netjes op tijd naar mijn hotel begeven.
Morgen een nieuwe dag, ik vertrek rond de middag naar Durban om daar een hele dag lang de stad te verkennen in afwachting tot de meisjes er zijn.
Aangekomen in Johanesburg word ik al geconfronteerd met de harde realiteit. Winter in Afrika is nog altijd winter. Duhh! Wilt zeggen max 14 graden tegen de middag. Wie was het nu weer die beweerde dat het hot was overdag? Wie vroeg me om extra zonnecreme mee te brengen? Maar geen probleem, i'm used to it.
Als een echte city-tourist zorg ik op de luchthaven voor een hotel in de "cool part of the city". Veel cool was er daar niet aan maar straks meer daarover. Met de shuttle (? eigenlijk een taxi) daarnaartoe voor een rit van een half uurtje. Halverwege krijgt de chauffeur een telefoon met de vraag of hij terug naar de luchthaven wilt terugkeren om een extra passagier mee te nemen. Are you in a hurry sir? ik: Hurry? Man this is Africa! No such thing as hurry! Hij keert dus terug naar de luchthaven en daar pikt hij de extra passagier op. Spijt had ik er zeker niet van. Het werd een zeer aangename blonde jonge dame van zuidafrikaanse origine die me gedurende deze rit heel veel over ZA bijgebracht heeft. Ik werd ook heel vriendelijk uitgenodigd voor een party morgen avond en ik kan haar geen ongelijk geven maar ik heb even vriendelijk geweigerd.
Johanesburg hadden ze evengoed paranoia city kunnen noemen. Onveiligheidsgevoel in schaarbeek of borgerhout? Hier lachen ze daarmee. Rond elk gebouw is een een hoge muur met prikkeldraad of en electrische draden plus enkele security mensen aan de deur. Bank? Beveligd! Shoppingcenter? Beveiligd! Privé woning? Beveiligd! Openbaar toilet? Beveiligd! En ik heb het dan niet eens over de mindere kanten van de stad. Kortom: niemand durft hier nog op straat te lopen. Of toch niet de mensen die zich een auto kunnen veroorloven. De anderen hebben in theorie niks te vrezen of te verliezen. Ik zou natuurlijk mezelf niet zijn moest ik me niet proberen te bewijzen door wel te voet rond te lopen. Als een echte toerist, met mij linnen hemd, rugzak op de rug ben ik naar een naburig mall gestapt om daar een broodje te eten. Onderweg kreeg ik van de passerende chauffeurs naargelang hun ras, blikken van misprijzen, hilariteit of medelijden. Niks van aangetrokken, heen en weer doorgestapt, enkele bedelaars voorbij gepasseerd en niks tegengekomen. Onveiligheidsgevoel zegt u?
Verder nog het apartheidsmuseum bezocht en nog een plaatselijke super grote mall, beiden heel streng beveiligd uiteraard naar goede zuid afrikaanse gewoonte. In de mall groot tumult op een bepaald moment, schreeuwende tienermeisjes die neigen flauw te vallen rond een groepje kleerkasten die blijkbaar een of andere bekende persoon moesten beschermen. Eenmaal binnen een straal 3 meter kon ik zien dat het niet zomaar een of andere bekend persoon was maar niemand minder dan R KELLY. Respect! R Kelly in Zuid Afrika? Que ? Zal misschien voor de confederation cup zijn. Over de confederation cup gesproken, ik heb nog krapmachtig geprobeerd een ticket te bemachtigen voor de match van vanavond: Brazilie - Zuid Afrika maar het is me niet gelukt. Het wordt dus op de hotelkamer kijken. Hotel, TV, warme douche 'smorgens. Ik mag er niet aan denken dat de meisjes nu ergens in de brousse slapen in tenten zonder enige vorm van comfort. :)
Verrast was ik ook om te zien dat om 18u30 alle winkels sluiten, iedereen naar huis vlucht en volgens horen zeggen wordt de city eigendom van de minder goed bedoelende medemensen.
Ik zal het misschien nooit te weten komen want ik heb de talrijke adviezen gevolgd en me netjes op tijd naar mijn hotel begeven.
Morgen een nieuwe dag, ik vertrek rond de middag naar Durban om daar een hele dag lang de stad te verkennen in afwachting tot de meisjes er zijn.
woensdag 24 juni 2009
En we zijn vertrokken
Hey iedereen,
Zoals jullie misschien weten ben ik ongeveer een week na de meisjes vertrokken. De bedoeling is dat ik me ergens rond de 27-e bij de groep aansluit in Durban.
Ik ben dus daarnet vertrokken in zaventem om 19u30 richting london om hier over te stappen op de vlucht naar johanesburg die morgen middag daar zou moeten aankomen. De eerste vlucht had zowat een uur vertraging waardoor ik dreigde mijn connectie naar Joanesburg te missen. Eenmaal in Heatrow aangekomen heb ik door de terminals als een halve zotten gelopen in een poging om mijn vlucht te halen. Aangekomen aan gate B43 zag ik enkel leegte en een verlaten terminal. Niks, nada, enkel de wind en het gezoem van de krekels die oorverdovend klonken. De zowat uit een western geplukte gedroogd gras balen die over de grond zweefden deden deze verlaten terminal alle eer aan. De verwachte "ooh God whyyyyy " liet dan ook niet lang op zich wachten. Drama queen style, op mijn kniëen met mijn handen in de lucht wijzen naar waar God zich zou moeten bevinden. En dat is rechts boven mij want uit goede bronnen weet ik dat links niemand minder dan de duivel zich bevindt. Aangeslagen begeef ik me naar de customer service om een plaats te bemachtigen op een volgende vlucht maar daar wisten ze me heel vrolijk te zeggen dat ik heel veel geluk had en mijn vlucht niet gemist had maar dat het "gewoon" een kleine 4 mieserige uurtjes vertraagd was. :o Ik weet nog altijd niet of ik blij of kwaad moet zijn maar als eeuwige optimist maak ik gebruik van deze tijd om een eerste entry op deze blog te schrijven.
Zoals hierboven aangehaald reis ik alleen en voor mij is dat een primeur. Aangezien ik alleen reizen maar gay vind heb ik dan voor een reisvriendje gezorgd. Neen geen denkbeeldig vriendje zoals sommige onder jullie maar niemand minder dan "the one and only" Ratatouille! Ratatouille is Maximekes knuffel en ik heb dan ookplechtig beloofd om veel foto's van hem te posten om zo onze avonturen in beeld te berngen. Hij zal mij vergezellen bij al mijn avonturen in de townships of de jungle. Trouwens ik ben er nog altijd niet aan uit welk een van de twee het gevaarlijkst is. We zullen elkaars steun en toeverlaat zijn tot ik me aansluit bij de meisjes. We zullen het dan ook zeer druk hebben met leeuwen te spotten, met te vluchten voor de plaatselijke gangs en praten over chickies.
Zoals hierboven aangehaald reis ik alleen en voor mij is dat een primeur. Aangezien ik alleen reizen maar gay vind heb ik dan voor een reisvriendje gezorgd. Neen geen denkbeeldig vriendje zoals sommige onder jullie maar niemand minder dan "the one and only" Ratatouille! Ratatouille is Maximekes knuffel en ik heb dan ookplechtig beloofd om veel foto's van hem te posten om zo onze avonturen in beeld te berngen. Hij zal mij vergezellen bij al mijn avonturen in de townships of de jungle. Trouwens ik ben er nog altijd niet aan uit welk een van de twee het gevaarlijkst is. We zullen elkaars steun en toeverlaat zijn tot ik me aansluit bij de meisjes. We zullen het dan ook zeer druk hebben met leeuwen te spotten, met te vluchten voor de plaatselijke gangs en praten over chickies.
Anyway ik zal jullie dan maar laten. See you next post X
zaterdag 20 juni 2009
aankomst
yooooooo,hier met nele.
we zijn aangekomen,veilig en wel
alleen jammer dat onze baggage in londen is achter gebleven,nuja als alles goed verloopt komt hij mss deze avond nog aan
gelukkig zijn hier 2 vriendelijke meisjes di ons laten douchen,ma ik...
Hallo, hier lies, ik typ even verder want nele is letterlijk net weggelopen van een rat. Hij ziet hier nu te kijken, wat niet echt aangenaam is, dus ik typ even snel verder. Dat debacle met de bagage was idd niet leuk, zeker omdat het hier echt koud is. We hebben de mensen van de groep ontmoet en ze zien er sympathiek uit. Het is ook allemaal goed georganiseerd...
Nu moet ik eventjes nele gaan geruststellen, dus tot later want ik weet niet wanneer we weer internet hebben.
Dikke kussen aan iedereen van Lies en Nele
we zijn aangekomen,veilig en wel
alleen jammer dat onze baggage in londen is achter gebleven,nuja als alles goed verloopt komt hij mss deze avond nog aan
gelukkig zijn hier 2 vriendelijke meisjes di ons laten douchen,ma ik...
Hallo, hier lies, ik typ even verder want nele is letterlijk net weggelopen van een rat. Hij ziet hier nu te kijken, wat niet echt aangenaam is, dus ik typ even snel verder. Dat debacle met de bagage was idd niet leuk, zeker omdat het hier echt koud is. We hebben de mensen van de groep ontmoet en ze zien er sympathiek uit. Het is ook allemaal goed georganiseerd...
Nu moet ik eventjes nele gaan geruststellen, dus tot later want ik weet niet wanneer we weer internet hebben.
Dikke kussen aan iedereen van Lies en Nele
Abonneren op:
Reacties (Atom)